|
HISTORIA I POCHODZENIE RASY CA DE BOU
Początki rasy Ca de Bou, podobnie jak większości dawnych ras psów, nie są do końca jasne. Jeśli mielibyśmy ustalić pochodzenie tej rasy, musielibyśmy cofnąć się do roku 1229, kiedy to na Majorkę przybyły wraz z Jakubem I Zdobywcą psy obronne i łowne (perros de agarre i presa). Były to Hiszpańskie Presas, czy też Alanos, podobne do wykorzystywanych podczas podboju Ameryki. Rasa ta towarzyszyła również Kawalerom Maltańskim, sławnemu Zakonowi z Malty, który przyznawał odznaczenie Białego Charta rycerzom najbardziej zasłużonym w bitwie. Psy te, niezastąpione jako stróże oraz niepokonane w swej srogości, były wykorzystywane przy robieniu wyłomów na polach wrogów. Gdy Majorka została zdobyta, rasa ta zadomowiła się tam krzyżując się między sobą oraz z innymi tubylczymi rasami. W ten sposób powstała rasa psów obronnych, których przeznaczeniem było głównie pilnowanie bydła oraz obrona osób i posiadłości. Już od XIII wieku Związek Rzeźników i Masarzy przeznaczał te psy do pomocy przy zabijaniu bydła, głównie ze względu na ich ogromne posłuszeństwo oraz siłę szczęki. Psy tej rasy wykorzystywane były również w wiekach XIII, XIV i XV podczas polowań na dziki i jelenie, bardzo wówczas liczne na Majorce. W kolejnych wiekach, XV, XVI i XVII, towarzyszyły bandytom i rozbójnikom, a także ścigającym ich stróżom prawa. Z biegiem lat, owa grupa psów została skrzyżowana w sposób nie tylko przypadkowy, ale też zamierzony z inną rasą, podobną z definicji do omawianej dotąd rasy, a której rola polegała na pilnowaniu owiec. Krzyżówki te miały na celu poprawienie cech każdej z tych grup rasowych, czego rezultatem jest prawdopodobnie embrion współczesnego Ca de Bou. Ze względu na swój waleczny i drapieżny charakter, nasz pies, zwany już Ca de Bou, zaczął być wykorzystywany w corridzie. Walczył nie tylko z bykami, ale też z innymi psami, a także z dzikimi zwierzętami takimi jak leopardy czy niedźwiedzie. Spektakle te odbywały się na starej arenie w Palmie, głównie w latach 1800-1900, choć wcześniej też już miały miejsce. Obecnie nasz drogi przyjaciel spełnia rolę stróża i towarzysza. Jego zrównoważony, rodzinny charakter czynią go doskonałym towarzyszem dzieci i dorosłych.
|
|
|